Pıt pıt pıtırdak ile vız vız vızırdak..

Bir zamanlar çok uzaklar da gülen yüzler bahçesi adında bir yer varmış. Gülen yüzler bahçesinde sinekler inekler, çiçekler böcekler, neşe için de yaşarlarmış.

Üzüntü nedir bilmezlermiş. Pıtırdak ve vızırdak ta bu bahçelerin en neşeli

birbirlerini çok seven iki arkadaşıymış.

Gittikleri her yere beraber gider, şarkılar söylerler, o çiçek senin bu çiçek benim gezerlermiş. Güzel yemyeşil bir bahar günün de yine yola koyulmuşlar..

Pıt pıt pıtırdak kelebeğimiz:

Pıt pıt kelebeğim

Çiçekleri severim

Allah'tır tek sahibim

Kaç çeşit renkteyim

Göz alır desenlerim

Dokunmayın narinim

İpekli bir böceğim..

diye şarkısını söylerken

Vız vız vızırdak arımız başlamış şarkısına:

Vız vız arıyım

Siyah ile sarıyım

Çocukların balıyım

Şeker şerbet taşırım

Şifa dolu kovanım

Sakın ha kızdırmayın

İğnemi çıkarırım.

Diye diye kendilerine çiçek dolu güzel bir bahçe bulmak için yollarına devam etmişler. Derken karşılarına bol çiçekli, yem yeşil, elmaların armutların, kavunların, karpuzların yetiştirildiği bir bahçeye gelmişler.

Gelmişler gelmesine ama burada ki bütün çiçeklerin meyvelerin boyun büküp ağladığını görmüşler. Hepsi üzüntüden çiçek açmaz, meyve vermez neşelenmez olmuşlar. Çok mutsuz oldukları her hallerinden belliymiş. İkisi de bu duruma çok şaşırmış.

-vızzzz vızzz hey arkadaşlar neden bu kadar üzgünsünüz vızzzz

vızzzzzz diye sormuş vızırdak arımız.

Hepsi insanların kendilerine olan ilgisizliklerinden, şükürsüzlüklerinden,bencilliklerinden şikayetçi olduklarını dile getirmişler.

Elma söz almış arkadaşlarından izin alıp

Benim adım elma

Bismillah demeden bakma tadıma

Kırmızım var, yeşilim var, sarım var

Maşallah demeden bakma bana

Kavun ile karpuz vermişler kafa kafaya başlamışlar ağlamaya

Topraktan çıkartılırız mevsimimiz yaz

''Ol'' der oluveririz yapmayız naz

Bizi yiyen susuzluk duymaz

Rabbini tanımayan yer yer doymaz

Binbir renkte çiçekleriz

Sabah akşam zikrederiz

Budur bizim vazifemiz

Yorulmak nedir bilmeyiz

İnsanlara cennet bahçeleri müjdeleriz

Benim adım sinek

Bakın ne de temizim

Bu insanlar ne zman görecek

Zannetmeyin boş boş gezerim

Bir çok vazifem var bilin isterim

Ben küçücük bir solucanım

Topraklardır benim vatanım

Başım sürekli secdededir

Hiç durmaz namaz kılarım

Bu insanlar ne de nankör

Bizleri görmüyorlar ne güzel nimetleriz

Hiç şükretmiyorlar ne kadar bereketliyiz

Ne de cömerttir verir Rabbimiz

Biz insanlara çok kırıldık bilinmiyor kıymetimiz...

Diyerek üzüntülerini paylaşmışlar vızırdak ve pıtırdak ile...Ve o bahçeyi hep birlikte terk etmişler. Gülen yüzler bahçesinde kendilerine neşe verecek,kendilerini çok sevecek insanların olduğu diğer bahçelere doğru yola koyulmışlar..

Aman ha arkadaşlar bizler kıymetlerini bilelim elimizdeki nimetlerin.

Gülen yüz bahçesinde neşe ile gezelim hem neşelenelim hem neşelendirelim.

Daima şükredelim.

Kainatı küstürenlerden değil coşturanlardan olalım.